این روزها که ساکنان شهرهای بزرگ و پرجمعیت کشور به رسم هر سال همنوا با هم دارند هوای آلوده پاییزی را به ریه‌ها می‌فرستند و سمفونی مرگ را می‌نوازند خودروهای فرسوده به واسطه چرخه‌ای کاملا معیوب، مشغول تردد و افزودن آلاینده‌ها به هوای آلوده شهرها هستند. در تهران همه جا چشم‌انداز خاکستری است و شهر زیر چتری از دود مدفون است. در دیگر شهرهای بزرگ و صنعتی کشور هم همین وضع حکمفرماست در حالی که خودروهای اسقاطی که ظاهرا اراده‌ای برای اوراق کردن‌شان وجود ندارد در کار سوزاندن پر ولع سوخت و پمپاژ ذرات معلق مرگ‌آور در هوا هستند. مرگ سالانه ۲۷ هزار ایرانی به واسطه تنفس هوای آلوده که رئیس فراکسیون محیط‌زیست مجلس به استناد آمارهای وزارت بهداشت به آن اشاره می‌کند از مرگ بی سر و صدای ۷۳ نفر در روز به واسطه آلودگی هوا پرده برمی‌دارد که یکی از متهمان اصلی‌اش همین خودروهای فرسوده‌اند. اما این خودروها چرا از رده خارج نمی‌شوند و چرا این تاکید مهم قانون هوای پاک به فراموشی سپرده شده و حتی احساس می‌شود به نحوی آن را دور زده‌اند؟